Fikra : Abuk sabuk

- Güzel olduğunuz kadar küstahsınız da.

- Anneciğim, ben bu amcayı çok sevdim. Ona baba diyebilir miyim?

- Bana annemi tekrar anlatır mısın babacığım?

- Senin annen bir melekti yavrum.

- Neden ağlıyorsun anneciğim?

- Hayır yavrum ağlamıyorum. Gözüme toz kaçtı.

- Benim de senin yaşlarında bir oğlum vardı evladım.

- Seni sevmiyorum, seninle oyun oynadım, bunu anlamadın mı hala.

- Annen sen doğarken öldü yavrum.

- N'olur gerçeği söyleyin doktor yaşayacak mıyım?

- O kızla evlenirsen, seni mirasımdan mahrum, evlatlıktan men ederim.

- Nayır Necla, n'olamaz.

- Hayır siz kovmuyorsunuz, ben vazifemden istifa ediyorum.

- Tanrım, bu resim... bu resim...

- Ben fakir bir gencim, sen ise zengin bir fabrikatörün kızısın.

- Biz ayrı dünyaların insanıyız.

- Aman tanrım, göremiyorum... Göremiyorum.. Kör oldum.

- Göruyorum... Göruyorum..

- Evlenince pembe pancurlu bir evimiz olacak.

- Aman Allahım, ne kadar mesudum.

- Hayır.. Durun..! Kemal suçsuzdur.. Aradığınız suçlu benim !

- Bizim bu dünyada yaşamaya hakkımız yok mu be hakim bey abicim. Ha?

- Bu ses.. Bu ses.. Olamaz, git.. Git buradan..

- Vücuduma sahip olabilirsin ama ruhuma asla.

- Üstlendiğin vazife çok mühim Kemal, bu görevi layıkıyla yapacağından eminim.

- Ben kör bir gencim, hayatımı keman çalarak kazanırım. Rica ederim duygularımla oynamayın.

- Sen arkadaşımın aşkısın.

- Sizi ebediyete kadar bekleyeceğim.

- Lütfen haddinizi biliniz.

- Metanetinizi muhafaza ediniz. Tanrıdan ümit kesilmez.

- Tanrım ne kadar bedbahtım.

- Bana yıllar önce çılgıncasına sevdiğim bir kadını hatırlattınız...

- Babanın kanını yerde koma oğul.

- İşte bana yazmış olduğun aşk dolu mektuplar. Meğer hepsi yalanmış. Al bunları.

- Hayır Yusuf... Olaylar sandığın gibi değil.

- Fakirsin sen.. Fakir.. Fakir..

- Beni paranla satın alabileceğini mi sandın?

- Bu resimdeki amca kim anne?

- Sen kaç yiğidim, ben onları oyalarım.

- Hayır.. Hayır.. Tertemiz hislerimle oynadın benim.

- Biliyordum.. Ölmediğini biliyordum Rıfat.

- Oh ne saadet.

- Yaa Justinyanus, işte buna Osmanlı tokadı derler.

- Yettim yiğidim.

- Yavrum İstanbul sana neler etmiş?

- Saadet dolu yuvamıza kara bir gölge düşürdün.

- Bizim gibi insanlar şerefleri için yaşarlar, namusları için ölürler. Ama sen bunu anlayamazsın.

- Ben artık yarım bir insanım.

- Çocuğumun ameliyat parası için yaptım herşeyi.

- Ağlamak istiyorum.

- Demek ikimizde aynı kadını sevdik.

- Olmadı Neriman, yapamadım.. Seni unutamadım.

- Ben sırtımda taş taşır, yine seni okuturum yavrum.

- Söyleyemedim anne, babamın simitçi olduğunu yine söyleyemedim !

- Son nefesimde herşeyi itiraf etmek istiyorum. Katil benim.

- Demek aşkımız bir yalandı.

- Tanrım neden, neden ben!

- N'allahım...sen sen ...bu ses n'olamaz...

- Bilmiyordum , bilmiyordum ,yemin ederim bilmiyordum...

- Lütfen beni yalnız bırakın zira ders çalışmam gerekiyor.

Abuk sabuk

Küstah, melek, anne, toz, doktor, vazife, istifa