Bir gece arkadaşlarla bizim evde toplandık cin çağıralım diye fakat ben inanmıyordum ve ne yazık ki sürekli cinlerle dalga geçiyordum.
Bazen öyle laflar söylüyordum ki arkadaşlar beni uyarıyordu.
Cini çağırdık ve aniden fincan hareket etmeye başladı herkes çok korkmuştu bense hala cinle dalga geçiyordum.
Dalga geçerce sorular soruyordum ve ne olduysa ondan sonra oldu.
Bana gerçek olduğunu kanıtla dedim.
Arkadaşlarım çok kormuştu.
Tam sessizlik olmuştu ki bi anda ağzımda korkunç bi açcı hissettim ne olduğunu anlayamamıştım.
Bişey nefes almamı engelliyordu.
Bir dakikaya yakın öyle kaldım ağlıyordum yüzümün bazı yerleri yanıyordu çok korkmuştum.
Dua etmek aklıma geldi ve fatiha suresini okumaya başladım.
Bu seferde arkamdan bi şeylerle vuruluyor gibiydi.
Artık cinlerin olduğuna inanmıştım.
Hiç bişeyden korkmayan ben şimdi titriyordum.
Kaçacak yer arıyordum.
Ben dua ettikçe vuruyorlardı.
Bu sırada gözlerim arkadaşlarımı aradı yardım isteyecektim fakat onlar bayılmıştı bi anda her şey bitti.
Cinler gitti diye düşündüm arkadaşlarımı ayılttım fakat gitmemişlerdi.
Sadece bekliyorlardı ben tekrar dua etmeye çalıştım.
Duaya başladığım anda mutfak dolaplarının zangırdadığını duydum.
Tabaklar yere düşüyordu sesler tekrar kesildi.
Biz hala bi şeyler olacak endişesiyle bekliyorduk fakat uyuyup kalmıştık.
Sabah baktığımda mutfakta hiçbir tabak kırılmamış yerlerinde duruyordu.
Dolap kapakları bile kapalıydı halbuki salondan mutfaktan düşen tabakları çok rahat görebiliyorduk.
O gece ne olmuştu neden tabaklar kırılmış oldukları halde eski yerlerinde sağlam duruyordu...
İşte bunların tek bir nedeni vardı cinler.
Arkadaşlar ister inanın ister inanmayın ama bu olay fazlasıyla doğru.
Lütfen cinlerin varlığını kabul edin ve kesinlikle onlarla dalga geçmeyin!
Bu size arkadaş tavsiyesi..
| < Moskof sehpası | Kınalı mektup > |
Fikra ara
Fikra kategorileri